گوشواره دبل روم

گوشواره همان واژه ای است که نشان از تکمیل کردن ،افزایش دادن و زیبایی بخشیدن را میتوان در آن معنا کرد.
اتاقی که همسایه وهمنشین شاهنشین است.گویی او را ساخته اند تا شاه نشین جانمان تنها نماند.
پیچیدن نوای موسیقی در آن ،حال و احوال خانه را خوش تر میکند و میطلبد آن ها را به محیطی خصوصی تر از شاه نشین همچون گوشواره ای بر گوش همراه و زیبا می درخشد.

شب و روز من آن داند که دیده است پریشان زلف اورا بر بناگوش
ندارم عقل در کف ای خوشا دی ندارم هوش در سرای خوشا دوش
نگر می کردی و میبردیم عقل سخن می گفتی و میبردیم هوش

‎